Zoals al eerder vermeld: ik zou nog een keer naar Goes gaan om de kant van “Kantje boord” nog eens echt goed te bekijken en te bewonderen. Mijn vrije reis was daar goed voor, dus op naar Zeeland! Samen met Ephrem die in Etten-Leur in zou stappen met kortingskaartje, immers met voordeelurenkaart mag je iemand mee laten reizen met 40% korting. Altijd handig! Manlief zou mij vanwege het weer naar het station brengen. Terugkomend van het zwemmen (dat doe ik iedere ochtend door de week) kwam Nol haastig naar mij toegelopen: Maxime heeft de trein naar Rotterdam gemist en vraagt of ik haar wil brengen. Hoe doe jij het dan naar het station? Tja, mijn kleindochter Maxime zou een toelatingstest gaan doen bij Zadkine voor Business en Fashion, dus ik kon maar een antwoord geven: Ik zie het wel, ga jij haar maar gauw wegbrengen. Na veel wikken en wegen: de bus of de fiets, besloot ik toch de fiets te nemen. Het was net droog, al was er wel veel wind, maar die had ik grotendeels mee. Op de stukken waar niet was ik meteen buiten adem. Ephrem stond precies voor mijn deur van de trein, dus dat was gemakkelijk. Ik heb het wel eens anders mee gemaakt. Had ik ook zo afgesproken, konden we de hele trein doorlopen en bleek degene die met mij mee zou reizen op het volgende station uitgestapt om te kijken waar ik was. Een station verder ben ik toen uitgestapt. Maar goed, daar gaat het nu niet over. Wij gaan nu naar Goes! Evenals de vorige keer was het weer niet best. Ephrem had een paraplu bij zich en ik was er goed op gekleed met mijn “lange zwemjas”.

Het museum De Bevelanden was niet ver van het station, een 10 minuutjes lopen of misschien wel minder. Heb niet zo goed op de klok gekeken. Dus als je nog een vrij reizen hebt, laat je niet weerhouden: Goes is echt de moeite en je kunt je bij regen de hele dag binnen vermaken. De koffie was bruin en de bolus smaakte prima (met Museumjaarkaart korting, ook op aankopen in de museumwinkel!). En dan hup naar de tentoonstelling. Maar eerst heb ik de leuke poppen met klederdracht gefotografeerd die in het museumcafxe9 te zien waren.

En dan de deur door naar de tentoonstelling, diexc2xa0tot stand is gekomen in samenwerking met de regionale klos- en naaldkantvereniging x91De Ortelaanx92 uit Kapelle. Dat we hier echt bij de kant zijn, is duidelijk te zien aan zowel dexc2xa0naaldkantwerkster als de kantklosster, die hier te bewonderen zijn. Zoals ik in mijn stukje over de opening van deze tentoonstelling al schreef: er is veel te zien en te beleven. xc2xa0De Ortelaan kent veel goede kantklossters, maar ook veel goede naaldkantwerksters. Het is echt een genoegen om al dit fraaie werk te zien. Het is duidelijk dat de zee om Zeeland spoelt, want er zijn heel wat verwijzingen in de kant daar naar toe. Ik liet ook het mooie Russische kleed zien, waarvan ik niet meer wist door wie het gemaakt was. Nu dus wel. Het is zo mooi, dat ik het hier rustig voor de 2e keer laat zien met alle gegevens erbij. En jullie snappen: in het echt is het nog mooier!

Een rijtje namen was ik nog vergeten te noemen. Ze staan hier meermalen op dit lijstje, met de titel van het klos of naaldkantwerk, dat ze gemaakt hebben. Spannend hxe9 om te weten wat voor werkstuk er dan te zien is. Maar dan moet je toch echt zelf gaan kijken. Alice Harte had het werkstuk gemaakt, waarvan ik vond dat het gelijkenis had met het glassculpture uit de kerk (zie opening).

Nadat we zowel beneden als boven alles weer bezichtigd hadden, gingen we eerst even lunchen om de hoek van het museum. Helaas ben ik de naam van dit tentje vergeten, maar het is precies om de hoek, het kan niet missen. Waarom zeg ik dit? Wij hebben er uitstekend gegeten: heerlijke eigengemaakte groentensoep met een broodje erbij en daarna nog ieder een pannenkoek, Ephrem een appelpannenkoek met ijs en ik een appel-spekpannekoek. Kopje koffie erbij en we waren voor x80 17,80 klaar! Waar vind je zoiets nog in deze tijd? Nou in Goes dus!

Daarna door regen en wind (waar je tegenaan kon leunen) naar de kerk, waar de merklappen te zien waren. Wat waren het er veel en wat waren ze mooi! Het is dat klossen weinig tijd overlaat om te borduren, maar anders ging ik overstag. Nu ik echter al jaren een hele grote merklap van mijn overleden schoonzus heb liggen, die ook af moet, begin ik toch maar niet aan een nieuwe! Maar het zien van deze tentoonstelling daagt wel uit. Temeer, daar hier niet alleen kruissteekjes werden geborduurd, maar ook de Assisi-steek (als ik het goed onthouden heb), een soort kettingsteek, waardoor de truitjes van kinderen gebreid overkwamen en nog andere technieken. Omdat we bij het klossen ook zo veel verschillende technieken hebben, deed het mij goed om ook hier niet alleen de gewone veel voorkomende kruissteektechniek te zien, maar ook andere steken. We hielden nog een heel gezellig babbeltje met de dames die al dit mooie werk in de gaten hielden. Uiteraard hadden ze zelf ook geborduurd. Vraagt de een: Wat trekt u het meest aan in de merklap? Nou voor mij was dat toch wel, als het zo’n echte levensloop uitbeeldde zoals bijvoorbeeld die van Hooijmaayer. Zowel Ephrem als ik vonden die echt schitterend. Maar ook een wat modernere zoals die van ene Klok. De mevrouw begon te lachen, haar naamplaatje was Jasperien Elenbaas, maar ze bleek de Klok van de merklap te zijn. Dat was dus wel heel toevallig. Er waren ook oudere merklappen te zien. Dus we kwamen door de hoeveelheid merklappen, waaronder ook steeds het verhaal van de merklap stond (een waardevolle toevoeging!) niet snel uitgekeken. We hoefden daar niet rouwig om te zijn, want het weer was niet zo om gezellig nog door Goes heen te gaan.

Wij zijn nog wel even langs de winkel van een jeugdvriendje van mij gelopen. Die winkel was van vakkleding die zijn ouders toentertijd verkochten veranderd in een moderne herenkledingzaak. Ik zag alleen maar jeugdige personeel staan. Misschien was een wel zijn zoon, wie zou het zeggen? Ik durfde toch niet naar binnen om het te vragen. Nol vond het achteraf maar flauw van mij. Maar het was goed, dat ik het niet gedaan had, want toen we bij het station kwamen, stond de trein er al en was het hollen om die te halen. Deze keer geen Rianne erbij om te vallen. We ploften dus op tijd op onze bank en daar reed de trein al. We hadden weer een geweldige dag gehad. Het is een echte aanrader om naar Goes te gaan nu de merklappententoonstelling er ook nog te zien is tot 17 augustus. “Kantje Boord” is nog tot 30 oktober te bezichtigen. Maar als je tijd hebt, ga dan beslist in de komende weken.