Sinds een jaar woont een vriend van ons bij zijn Franse vriendin in de buurt van Chamonix. We waren al een aantal keren gevraagd bij hen langs te komen. Nou ligt Chamonix niet in de buurt van Ulvenhout, dus dat doe je niet zo even. Maar alla een keertje op weg naar Oostenrijk met een grote boog langs Frankrijk, dat moet kunnen!
Google Maps gaf aan dat de weg door Duitsland, Zwitserland xa0het kortste was. Dus tolkaart van Zwitserland aangeschaft. In Duitsland nog de pech dat we aangehouden werden omdat we zg. gevaarlijk inhaalden. We reden al een tijdje rechts, linkerbaan ging langzamer. De auto voor ons ging bij een vrachtauto naar links en ik dacht even later: er is genoeg ruimte, dus ook invoegen naar links. De achteropkomende auto ging echter ineens harder rijden, dus een hoop getoeter! Kilometers later kwam een politieauto voor ons rijden: Bitte, folgen. We waren de klos (geen kantklossen deze keer). Jullie zijn gewaarschuwd: als je rechts inhaalt (is verboden) en je gaat invoegen, kijk goed uit of je eindeloos veel ruimte hebt om dit te doen. Je kunt zowel voor rechts inhalen als voor het invoegen daarna beboet worden. Hoeveel auto’s we nog gezien hebben daarna, die pal voor ons invoegden, daar zullen we het maar niet over hebben. Van eentje heb ik nog het nummer genoteerd, die sneed ons echt. Maar we hadden geen zin in weer een uur oponthoud.
Bij Claire en Henk stond het eten klaar, dus dat was wel lekker. Gezellig bijgekletst, hun huis bewonderd, waar ze het nodige aan het renoveren waren en toen naar bed. De andere dag was het schitterend weer. Dit nodigde uit om een mooie wandeling te gaan maken. Sam heeft genoten! Het grootste deel van de wandeling mocht hij los lopen en hij heeft wat afgerend. Kwam ook keurig bij je, als je hem riep. En dat gebeurde, als we in de nabijheid van koeien kwamen. Dan toch maar even de hond aangelijnd.
Claire had voor eten voor onderweg gezorgd, dus bij een soort van zomerboerderij ons neergezet op een wat gammel houten plankier en daar gegeten. Ik heb daar heel veel foto’s gemaakt, want het was zo prachtig! Die foto’s die je hier dus ziet, zijn allemaal van de wandeling en de bergen er tegenover. We keken uit op de Mont Blanc, die achter de andere bergen lag. Uiteraard lag er daar sneeuw. Tegen het eind van de middag begon het wat te betrekken. We waren precies voor de regenbui weer terug in huis. Een wijntje, lekker eten en heel veel praten sloot deze voortreffelijke dag af. Een ding is zeker: we doen het nog een keertje over, maar dan moet mijn Frans toch echt beter worden! Nol kreeg een compliment voor zijn Frans, want dat werd gedurende die dagen steeds beter. Een troost: later kreeg ik voor mijn Duits een compliment van mijn Duitse buurvrouw.
Helaas: foto’s invoegen lukt nog niet. Ik was te vroeg blij. Maar misschien straks? Maar ik ga dit stukje ook op http://laurinswereld.wordpress.com zetten. En wie weet, lukken de foto’s daar wel.