Zit ik vandaag in het Museumblaadje te bladeren en wat zie ik: een aankondiging van de tentoonstelling “Kantje Boord” in Goes. Het is al weer even geleden, dat ik bij de opening daarvan aanwezig was. Het doet me genoegen, als ik zie dat in de uitgave van de Museumjaarkaart aandacht geschonken wordt aan een tentoonstellling van kant. En wat voor kant!

Maar eerst de opening, die plaats vond in de naburige kerk, waar tegelijkertijd een tentoonstelling te zien was van meerdere kunstenaars: schilderijen, beeldhouwwerken, glas. Er was daar veel te bewonderen in afwachting van de aanvang van de opening. Ephrem, Rianne en ik waren al bijtijds in Goes. Zoekend naar een parkeerplek kwamen we bij de haven uit. Ik stap uit en zie op een boot een bekend gezicht. Dit kan niet waar zijn! Maar het is wel zo: de ouders van mijn schoondochter liggen met hun boot precies voor onze parkeerplaats. Als je zou afspreken, zou je het niet zo mooi kunnen treffen. Zij waren in Zuid-West Nederland aan het varen. Naderhand zouden ze weer doortrekken naar Middelburg. Jullie snappen, dat ik hen meteen heb aangeraden om naar de tentoonstelling “Kantje Boord” te gaan, al had ik er toen nog niets van gezien.

Maar goed, we kwamen niet voor de schoonouders van mijn zoon, maar voor de
opening, dus op zoek naar de kerk waar dit zou gebeuren. We hadden nog tijd te over om eerst bovengenoemde tentoonstelling te bewonderen. Geleidelijk aan stroomde het vol met genodigden waaronder een aantal in klederdracht. De kappen
moesten natuurlijk gefotografeerd worden!Daarna nam iedereen plaats voor de nodige toespraken. De toespraken werden afgewisseld met harpmuziek, wat ik goed bij de tentoonstelling vond passen.xc2xa0Er viel veel te zeggen over de tot standkoming van deze tentoonstelling. Dat had eerlijk gezegd wat mij betreft wel wat korter mogen duren, maar goed het hoort er bij zullen we maar denken. xc2xa0Wij wilden echter dolgraag naar de tentoonstelling, want dat werd wel bewerkstelligd door al deze toespraken: hoe zou de tentoonstelling zijn, waarbij de kant van heden in samenhang gebracht werd met de kant van vroeger.

Nu, ik kon genieten. Terugdenkend aan mijn scriptie “Mannen en Kant” waren in het museum prachtige schutterschilderijen te zien, waarop de mannen schitterende kragen droegen. Daar tegenover waren dan de moderne Hollandsche Kanten te zien ons wel bekend door het nieuwe boek van de LOKK: Hollandsche Kant, met passer en lineaal. Wat zijn het toch fraaie kanten. Te bedenken dat die heren daar vroeger zo mee pronkten en dat een heer van nu denkt, als hij kant zou dragen, dat hij verwijfd is, is toch wel jammer. Je zou met zo’n mooie kraag goed een lelijke hals kunnen bedekken. Dat hebben de mannen van vandaag nog niet door. Misschien komt het nog.

Uiteraard was er veel meer te zien dan de Hollandsche kant. De Zeeuwse kantgroepen hadden goed hun best gedaan. Er was naaldkant te zien, heel mooi uitgevoerd, waaronder deze die me deed denken aan het glaswerk (van Yvonne Ooievaar) in de kerk datxc2xa0we voor de opening hadden gezien. Ik vond dat het glaswerk in kant omgezet kon worden en zie: ik werd op mijn wenken bediend: een fraai eigen (?) ontwerp, dat me deed denken aan de glasvormen. De naam van de maakster ken ik niet, maar misschien dient ze zich aan en dan zal ik dit snel vermelden. Een groot Russisch kleed, waar ik meen 5 jaar aan gewerkt was, lag ook te pronken. Leuke schoentjes, binchekant, oud-hollandsche tegeltjes, noem maar op. Een hele vitrine, die toch wel duidelijk laat zien, dat Zeeland een stuk land is, dat veel met de zee te maken heeft.

We hadden na de lange opening maar kort tijd om van dit alles te genieten. Wel snel een heel stel foto’s gemaakt, waar hier maar een paar van te zien zijn. Tenslotte moet dit stukje jullie uitnodigen omxc2xa0zelfxc2xa0een kijkje te gaan nemen in Goes. Er is genoeg te zien en te beleven. Bovendien is Goes zelf ook een leuke plaats om eens rond te dwalen. En als er tijd over is, op dit moment is er in de kerk tegenover het museum een merklappententoonstelling.

Na de vluchtige bezichtiging besloten Ephrem en ik om nog eens terug te gaan enxc2xa0op ons gemak de tentoonstelling dan te bekijken. Dat gaan we nu binnenkort doen. Omdat het net met pijpenstelen de lucht uitkwam toen we naar de auto wilden lopen, hebben we nog maar een drankje en een hapje genomen (grote garnalen, maar zijn die echt Zeeuws?), want ook dat hoort bij een feestelijke opening. En daarna snel naar huis, waar onze mannen al op ons zaten te wachten (min of meer). Als afsluiting van een voortreffelijk uitje hebben we toen nog maar lekker Chinees gehaald, zodat er door onze mannen niet gekookt hoefde te worden. Maar we verheugen ons al weer op onze volgende toer naar Goes! Met dank aan Rianne van Erven, die onsxc2xa0uitnodigde om mee te gaan naar de opening en die ook aan de tentoonstelling de nodige kanten heeft verzorgd. Dank ook aan alle andere kantklossters, waarvan ik een deel op de lijsten hiernaast heb staan, maar waarvan ik weet dat dit niet allexc2xa0mensen zijn die meegewerkt hebben aan al die mooie kanten die we hebben gezien.

Velen in kantland zullen de papieren klosjes van Ephrem Muskee kennen. Ze demonstreert er geregeld mee en ook op kringbijeenkomsten zie je ze liggen pronken op haar kussen. Er is ook vraag naar haar eigen gemaakte klosjes, die niet alleen kleurrijk zijn, maar ook goed hard aanvoelen net als een gewoon houten klosje. Ik wil maar zeggen: je klost met deze papieren klosjes, die qua gewicht hetzelfde zijn als houten net zo lekker.

Velen zijn jaloers op deze mooie klossen, zo ook ik. Maar het lijkt zo simpel: er zijn patronen om papieren klosjes te maken, maar begin er eens aan! Ik was niet de enige die aan Ephrem vroeg: Kun je niet eens een workshop geven om klosjes te maken. Want richtlijnen had ze al wel her en der gegeven. Maar een echte workshop? Nee dat niet! Maar nu kwam het er toch van.

8 Dames, waaronder ikzelf, gingen vanmiddag aan de gang bij Ephrem thuis aan een grote tafel, waar zij normaal ook kantklosles geeft. Ephrem had een mooi tekstje met uitleg en foto met de verschillende stadia van de klos maken voor ieder van ons neergelegd. Een plastic onderleggertje, zodat we niet met plak en al aan de tafel zouden kleven. Voor ons links en recht 4 dozen met papier op maat geknipt, zodat we meteen konden beginnen. Ieder kreeg ook melklijm (van de Wibra) in een nagellakflesje (ja de lak was er al uit!). We begonnen met het “lijf” van de klos, daarna de onderkant en vervolgens de bovenkant. Ik leg hier natuurlijk niet precies uit, hoe dat ging. Als u interesse heeft, meldt u dan aan bij Ephrem. Wie weet wil zij dan nog een keertje zo’n workshop geven.

Het mooi oprollen viel nog niet mee. Had je een papieren strook er net omheen, schoot hij los en kon je weer opnieuw beginnen. Maar met de duidelijke aanwijzingen van Ephrem kregen we toch ons eerste klosje klaar. De volgende gingen wat sneller, althans bij mij wel. De plak kwam steeds meer aan je vingers zitten. Dat zie je wel aan Inen, die probeert de plak van haar vingers af te krijgen. Na afloop had ook ik een 2e velletje er op. Omdat je met xefxbfxbdxefxbfxbdn klos niet kan klossen, probeerden we er allemaal toch minstens 4 te maken. Ik kwam op 6 klossen uit. Een Franse dame kwam op 8 uit. Er werd veel over van allerlei gepraat, niet alleen over klossen en klosjes maken! Er was koffie en thee. Kortom het was een gezellige boel.

De afwerking blijft over voor thuis, want deze klosjes gaan een paar keer in de lak (liefst bootlak, die wordt lekker hard) en hebben een droogtijd nodig. Als je dit dan een paar keer hebt gedaan, bewaar dan je geduld. Want echt lekker klossen doen ze dan pas na 14 dagen: echt droog, goed hard, geen plak! Dus thuisgekomen meteen naar de overkant gerend voor bootlak, die ik niet kon vinden. Manlief ging kijken en kwam zo weer terug, jawel met een potje bootlak! De klosjes gedompeld en op een piepschuim gezet om te drogen. En nu maar afwachten! Op de foto zien jullie mijn resultaat tot nu toe. Jullie snappen: ik ga snel nog meer klosjes maken in Bincheformaat. Die klossen lekker en ik heb altijd klossen te weinig.

Ephrem, bedankt!

Vorig jaar gaven Ephrem en ik naar aanleiding van een workshop, die door Lidwien Roording gegeven werd bij De Waaier, met goedvinden van Lidwien een workshop “Tafeldecoraties” aan een aantal Belgische kantklossters. Zij waren zo enthousiast, dat zij om een herhaling vroegenxc2xa0met uiteraard een andere kantwerk. Bij toeval liep ik tegen een aardig Tsjechisch boekje op met patronen vanxc2xa0Dana Benexefxbfxbdovxefxbfxbd. Op basis van deze patronen besloten Ephrem en ik een workshop “Tafeldecoraties” (ja, al weer, maar echt totaal anders dan het vorig jaar)aan te bieden. Er werd door ons heel wat geklost, gebeld, gemaild en op papier gezet. Daarna haddenxc2xa0we wel het idee dat we een workshop aan konden bieden. Een deel van Belgische dames was graag van de partij, een aantal kon door omstandigheden niet. Dat bleek echter geen probleem, want al heel snel hadden we genoeg deelneemsters om te starten.

Zaterdag 21 mei was het zo ver. We hadden onze kantwerkstukken keurig uitgestald op een tafel. Voor iedere deelneemster was er een gratis (nog wel) patronenmap, waar in ook uitleg werd gegeven over de patronen. Na koffie met taart xc2xa0omdat we eindelijk ons diploma “Kantontwerpen” dat overigens uitgebreide stropkant in Belgixefxbfxbd genoemd werd, kregen, gaf Ephrem een uitleg over wat er in de map te vinden was. Al snel ging iedereen aan het werk. Onze Belgische dames hadden de klossen al
gewonden, dus die konden meteen starten met klossen. De Nederlandse dames en een Amerikaanse dame (ja echt, we hadden zowaar een Amerikaanse in ons midden, maar ze woonde in Belgixefxbfxbd) kozen een kleurtje uit onze voorraad en begonnen met de klossen opwinden. Daarna gingen ook zij snel aan de slag. Rianne zat naast onze Amerikaanse gast (was door haar uitgenodigd via mailing) en vertaalde waar nodig. Dat was wel gemakkelijk voor ons.

Zelfs ervaren kantklossters kun je nog iets nieuws bijbrengen: een andere opzet dan zij gewend waren. Overigens niet echt een Tsjechische opzet, want ook in Zweden had ik deze opzet al eens geleerd. Iedereen koos De morgen vloog voorbij, zodat ik nog gauw moest noteren wat iedereen wilde eten voor
zover ze geen eigen lunch bij zich hadden. Wat is het dan gemakkelijk, dat de Jumbo, voorheen Super de Boer, tegenover je zit.

Evenals vorig jaar troffen we het met het weer, al was het iets minder heet gelukkig. Wel warm genoeg om buiten in de tuin te lunchen. Even bijkletsen met degenen die niet vlak bij je hebben gezeten tijdens het klossen is ook altijd gezellig. Na een uurtje ging iedereen weer verder met klossen.

Het viel me op, dat door de meesten hetzelfde patroon gekozen werd met netslag en papieren blaadjes. Een paar anderen kozen voor het motief met variatie op de eenvoudige kruisslag. Beide patronen konden als onderzetter voor een glas gebruikt worden, maar na stijven ook in elkaar gevouwen worden. Er waren ook patronen die als servethouder

gebruikt konden worden of als sier bij een bord. Ephrem had voor ieder nog een vierkant bord gekocht, waar zo’n kant dan op aangebracht kon worden. Hilde kloste met eigen gemaakte papieren klosjes, dus niet die van Ephrem deze keer. Op bijgaande foto zijn ze te zien.xc2xa0Een enkeling kreeg het patroon af.

Om half vier was het einde van de workshop. Iedereen kloste ook echt tot die tijdxc2xa0door, dat konden wij wel waarderen. xc2xa0Er hing ook een gezellige sfeer. Na afloop kregen we dan ook te horen: als jullie weer een workshopxc2xa0organiseren, dan willen we wel weer meedoen! Dat is wel een echte stimulans voor ons. Jullie begrijpen: we gaan weer hard op zoek naar iets nieuws om het volgend jaar weer een workshop te geven.

Dames, bedankt voor jullie enthousiasme. Wij hebben ook genoten. Het was het werk waard. En nu vind ik misschien tijd om ook op deze weblog nog een stuk te schrijven over mijn bezoek aan Bad Pyrmont, waar prachtige kanten te zien waren tijdens het Duitse Klxefxbfxbdppelkongres. Wie weet, want er gebeurt van alles hier en de tijd vliegt!