We zijn inmiddels al weer ruim een week verder, maar mijn Chantilly van de workshop bij De Waaier is nog maar net af. Was het zoveel werk? Nou, dat eigenlijk ook weer niet. Maar, al was het een klein patroon, er zaten toch gemenigheidjes in. Dus ik heb een paar keer terug geklost. Het was ook al weer een tijd geleden, dat ik met zulk dun garen geklost had. Maar laat ik bij het begin beginnen. Zoals tegenwoordig bijna gebruikelijk kwamen we maar net op tijd binnen. Volgens mij gaat iedereen vandaag de dag op zaterdag ergens heen! Het was wat lastig, want ik zou geïnterviewd worden en had heel wat kantwerkstukken bij mij om te showen. Dat hoort er zo bij. De hele zaal zat al lekker vol. Ja, wie zei er, dat het kantklossen minder wordt? Volgens mij gaan er weer meer kantklossen. De Waaier is aardig in aantal van leden toegenomen. Er was behalve de vergadering en de workshop ook Waaierfair, maar helaas door onze late komst heb ik daar niets van gezien. Maar beter voor mijn portemonnee ook, want anders had ik misschien weer wat gekocht. Over het interview gaan we het maar niet hebben hier, want het is duidelijk: als ik over kant ga praten, heb ik te kort aan de 10 minuten van het interview. Voordat Bets begon aan haar uitleg Chantilly hield Yvonne als Lace Lady nog haar praatje over de diverse kantwerkstukken die de leden hadden meegebracht. Er waren corsages geklost door José, Solveigh en ik meen Rico.

toch nog maar een fotootje

Een Blonde van Rico, kettingen van Ephrem en een prachtige hanger met oorbellen zo simpel gemaakt maar zo mooi van ???? en nog meer. Er zullen ongetwijfeld op de website van De Waaier foto’s staan. Wat ik ook heel leuk vond, was de kaart geklost en gemaakt door Marri Arensman (85 jaar dus en geen 80 zoals ik laatst eens schreef!). Van haar kloswerk had ze een foto gemaakt en die verwerkt op een kaart. Let op de toepassing ook van het papieren garen in de bloem. Heel origineel vind ik! Er lag ook een zakdoekenhoesje, het patroon was van de LOKK. Zie mijn verhaal over Raubling: hetzelfde hoesje! Nu bleek, dat in de Kantbrief vermeld was, dat de maten niet klopten. Isa die dit hoesje kloste heeft het dus ook helemaal aangepast.

Bets vertelde ons eerst wat over Chantilly en had ook meerdere kanten bij zich en natuurlijk ook voorbeelden van wat wij zouden gaan klossen. Bij het patronenmapje zat een sleutelhanger. Ik had geen klos gewonden, omdat ik geen garen had gekocht bij De Waaier. Zelf had ik zoveel zijden garens, dat ik eerst maar eens wilde kijken of daar niets van gebruikt kon worden. Ephrem hielp mij bij het opwinden, waarvoor uiteraard mijn grote dank! Terwijl zij de klossen wond, zette ik het werk op. Bets kwam langs iedereen om te kijken of alles wel goed ging. De opzet vroeg toch weer net een iets andere aanpak dan gewoonlijk. Dus weer wat bij geleerd. Neem verder van mij aan: als je een werk op zet, zorg dan dat al je klossen die je aan moet hangen er ook aanhangen! Thuis gekomen wist ik het namelijk niet meer. Hing nog een paar aan, dacht nee het klopt toch niet, dus weer uitgehaald, geklost en vervolgens weer teruggeklost, want ik miste toch dat paar. Ik bedoel maar! Een hoop extra werk voor niets en dan met dat dunne garen. Al had ik het maar genoteerd! Maar goed, dat was niet het enige, want ondanks al de voorgeprikte gaatjes, waar Bets op gehamerd had, dat we het patroon moesten doorprikken, ging ik toch naar de verkeerde kant scheef. Dus opnieuw weer terug. Ik kon me helemaal niet meer herinneren van mijn cursus Chantilly bij Lia, dat ik toen zo vaak heb terug moeten klossen, als nu het geval was. Maar ik kan jullie vertellen: de sleutelhanger is afgekomen. Het had allemaal wat netter gekund, maar wie weet: een volgende keer? In ieder geval was het toch weer een gezellige dag en we hebben weer een kantwerkje van het kussen. Nu mijn andere werkstukken nog!

20120414 Kringbijeenkomst De Waaier is a post from Laurins wereld.

mijn expositietafel

mij om te showen. Dat hoort er zo bij. De hele zaal zat al lekker vol. Ja, wie zei er, dat het kantklossen minder wordt? Volgens mij gaan er weer meer kantklossen. De Waaier is aardig in aantal van leden toegenomen. Er was behalve de vergadering en de workshop ook Waaierfair, maar helaas door onze late komst heb ik daar niets van gezien. Maar beter voor mijn

door wie geklost?

portemonnee ook, want anders had ik misschien weer wat gekocht. Over het interview gaan we het maar niet hebben hier, want het is duidelijk: als ik over kant ga praten, heb ik te kort aan de 10 minuten van het interview. Voordat Bets begon aan haar uitleg Chantilly hield Yvonne als Lace Lady nog haar praatje over de diverse kantwerkstukken die de leden hadden meegebracht. Er waren corsages geklost door José en Solveigh.

Zijn ze niet schitterend?
Ik was er helemaal weg van!

Een Blonde van Rico, kettingen van Ephrem en een prachtige hanger met oorbellen zo simpel gemaakt maar zo mooi van ???? en nog meer. Er zullen ongetwijfeld op de website van De Waaier foto’s staan. Wat ik ook heel leuk vond, was de kaart geklost en gemaakt door Marri Arensman (85 jaar dus en geen 80 zoals ik laatst eens schreef!). Van

idee Marri Arensman

haar kloswerk had ze een foto gemaakt en die verwerkt op een kaart. Let op de toepassing ook van het papieren garen in de bloem. Heel origineel vind ik! Er lag ook een zakdoekenhoesje,

aangepast zakdoekenhoesje

het patroon was van de LOKK. Zie mijn verhaal over Raubling: hetzelfde hoesje! Nu bleek, dat in de Kantbrief vermeld was, dat de maten niet klopten. Isa die dit hoesje kloste heeft het dus ook helemaal aangepast.

Bets vertelde ons eerst wat over Chantilly en had ook meerdere kanten bij zich en natuurlijk ook voorbeelden van wat wij zouden gaan klossen.

een mooie Chantilly

Bij het patronenmapje zat een sleutelhanger. Ik had geen klos gewonden, omdat ik geen garen had gekocht bij De Waaier. Zelf had ik zoveel zijden garens, dat ik eerst maar eens wilde kijken of daar niets van gebruikt kon worden. Ephrem hielp mij bij het opwinden, waarvoor uiteraard mijn grote dank! Terwijl zij de klossen wond, zette ik het werk op. Bets kwam langs

nog meer Chantilly

iedereen om te kijken of alles wel goed ging. De opzet vroeg toch weer net een iets andere aanpak dan gewoonlijk. Dus weer wat bij geleerd. Neem verder van mij aan: als je een werk op zet, zorg dan dat al je klossen die je aan moet hangen er ook aanhangen! Thuis gekomen wist ik het namelijk niet meer. Hing nog een paar aan, dacht nee het klopt toch niet, dus weer uitgehaald, geklost en vervolgens weer teruggeklost, want ik miste toch dat paar. Ik bedoel

Zonde om als boekenlegger
te gebruiken.

maar! Een hoop extra werk voor niets en dan met dat dunne garen. Al had ik het maar genoteerd! Maar goed, dat was niet het enige, want ondanks al de voorgeprikte gaatjes, waar Bets op gehamerd had, dat we het patroon

De Franse lelie met
een Nederlands kleurtje

moesten doorprikken, ging ik toch naar de verkeerde kant scheef. Dus opnieuw weer terug. Ik kon me helemaal niet meer herinneren van mijn cursus Chantilly Bij Lia, dat ik toen zo vaak heb terug moeten klossen, als nu het geval was. Maar ik kan jullie vertellen: de sleutelhanger is afgekomen. Het had allemaal wat netter gekund, maar wie weet: een volgende keer? In ieder geval was het toch weer een gezellige dag en we hebben weer een kantwerkje van het kussen. Nu mijn andere werkstukken nog!

20120414 Een dagje Chantilly bij De Waaier is a post from Laurins wereld.

Veel ruimte en licht!

Nol vond deze kraag heel mooi.
Maakster onbekend.

Klöppelgruppe. Natürlich sind auch andere Interessierte hierzu herzlich willkommen. Wir treffen uns zum Unterhalten, Erfahrungsaustausch und der geselligen Kontaktpflege. Eine Gebühr wird hierfür natürlich nicht erhoben, jedoch stehen für das leibliche Wohl verschiedene

Uit een sprookjesboek vertelde de maakster.

Sachen (Essen, Trinken) zur Verfügung für die ein freiwilliges Entgelt erbeten wird. Da unsere Gruppe seit nunmehr 15 Jahren besteht haben wir eine kleine Ausstellung geplant. Wir treffen uns am Samstag, den 24. März 2012 in der Zeit zwischen 10.00 Uhr und etwa 16.00

Van zoveel lekkers krijg je trek!
Allemaal zelf gebakken (niet door mij)

Uhr.Dat klonk toch wel heel gezellig! En een tentoonstelling is nooit weg. De weersberichten waren op die dag niet zo geweldig, dus dan is het ook niet erg om een skidag te missen. Manlief had ook wel zin om mee te gaan, dus met zijn tweeën en mijn kantklosspullen: je wilt toch ook wat van jezelf laten zien, reden we zo rond half 10 weg. Sam maar thuis gelaten, want om hem nu

Een lief kantje van Christl

mee de tentoonstellingsruimte in te nemen, nee, dat zou te druk voor hem zijn. En in de auto laten was ook geen optie. We waren toch niet van plan om echt tot 4 uur te blijven. Die Nachricht ladet ein die Ausstellung zu besuchen. Die Wetterberichten waren nicht so gut, dann geht man nicht schifahren. Mein Mann wollte auch wohl mit. Der Hund haben wir zu Hause gelassen. Wohl mein Klöppelkissen mitgenommen, man will doch etwas sehen lassen!We werden bij aankomst hartelijk begroet door Bärbel. Er waren al veel vrouwen en ook een enkele

sjaals, daar kan ik geen genoeg van krijgen

man (ook meegekomen met de vrouw!). Een tafel vol heerlijks stond klaar evenals de koffie en ander drinken. Bärbel stelde mij voor aan de verschillende groepen vrouwen, die al zaten te klossen. Er was zelfs een groep uit Oostenrijk bij uit de buurt van Walchsee. Helaas wat te ver van Kitzbühel om daar echt contact mee op te nemen, zodat ik als ik in Kitz ben daar zou kunnen klossen. Dat doen we dus maar op de camping. Wat later kwam Birgit ook met haar docente en kringleden binnen. Dat was een gezellige

Bergit klost een grote vlinder

ontmoeting. Maar ik hoefde niet verlegen te zijn om een praatje. Er waren genoeg kantklossters die een babbeltje met mij wilden maken. Een had er in de buurt van Kleef gewoond en was heel benieuwd uit welk deel van Nederland ik kwam. Mijn eigen patroon van een kleedje, dat ik op 2 manieren had geklost

Christl met haar Clunykant.
Meer dan 3 meter!

evenals mijn oorbellen, die ik aan het klossen was (patroon van Ephrem) trokken ook veel bekijks. Ik ben dus ook nog maar aan het klossen gegaan. Wir werden herzlich begrusst und Bärbel stellte mich vor an die Gruppen von Frauen, welche schon klöppelten. Auch aus Österreich waren Frauen aus die Nähe von

Van deze kraag het patroon gekregen.
Muss mein eigenes Muster noch aufschicken!

Walchsee gekommen, leider zu weit von Kitzbühel für mich um dort zu klöppeln. Auch Birgit mit Dozentin und andere Mitglieder kamen. Das war gemütlich! Aber kein Angst: Vielen wollten mit mir reden, so ich war nicht einsam und allein . Mein Muster einer Kleidchen und mein Ohrringen die ich klöppelte hätten auch die Interesse.Maar ik was natuurlijk ook nieuwsgierig naar de kleine tentoonstelling die er was. Klein maar fijn was hier wel van toepassing. Bärbel kwam nog met een patroon

Grote tassen en
het zakdoekenhoesje LOKK

van de LOKK naar mij toe, omdat het zakdoekenhoesje niet paste om de Duitse zakdoekjes. Nee, dat klopte: er stond (in het Nederlands natuurlijk): pas de maten aan! Dus dat maar even uitgelegd en ja toen was het ook voor haar duidelijk. Er waren mooie kantwerken te zien, o.a. van Christl Demberger. Christl was ook op haar kussen bezig met een geweldig grote Clunykant. En dat is ook zo leuk: de meeste Duitse vrouwen klossen op een rolkussen met hulsklossen. Ik heb dat ook gedaan tijdens

gordijn geklost door Resi Fischer

een cursus Schneebergse kant bij Lia Baumeister omdat ik mijn echte Oost-Duitse rolkussen ook wel eens uit wilde proberen. En hoe kan dat dan beter dan met ook een Oost-Duitse kantsoort? Maar ik blijf het moeilijk vinden. Ich war auch neugierig die Ausstellung zu sehen: klein aber fein! Bärbel kam mit ein Muster für ein Taschentücheretui (LOKK). Es war zu klein für die Deutschen Taschentücher. Ja, die Grössen einstellen und dann geht es besser! Christl klöppelte schöne Spitzen, u.a. war sie auch beschäftigt mit ein grossartige Clunyspitze. Die Deutsche Frauen klöppelten fast allen auf

mooi, strak patroon

ein Rollkissen mit Hülsenklöppeln. Ich habe das auch getan während ein Kurs Schneebergspitzen bei Li Baumeister, weil ich mein echten Ost-Deutsche Rollkissen wollte ausprobieren. Mit einem echte Ost-Deutsche Spitze muss das doch einfach sein ? Leider bleib ich es schwierig finden!

Ook met veel klossen kun je
klossen op een rolkussen!

Het was zo half 2, tijd voor ons om weer op te stappen. Nol was nog even in een kerkje gaan kijken en daar vervelend gevallen. Dus daarom ook maar beter om op te stappen. We vonden het allebei heel leuk om zo eens een kantdag bij Duitse kantklossters bij te wonen. Bärbel, bedankt dat wij welkom waren! En Birgit, ook jij bedankt voor het berichten over deze kantdag! Um halb 2 war es für uns Zeit um zurück zu fahren. Der Nol hat in einem Kirche noch rundgeschaut,

Een mooie rode doek

aber war dort gefallen und das war nicht ohne Schmerzen geblieben. Wir haben uns gefreut, dass wir bei einem Spitzentag bei Deutsche Klöppelerinnen möchten sein. Bärbel, danke dass wir Welkom waren. Birgit, auch Danke für das Nachricht hierüber. Und wer weisst: nächsten Jahr wieder???

Een kantdag in Raubling is a post from Laurins wereld.

Veel ruimte en licht!

Nol vond deze kraag heel mooi.
Maakster onbekend.

Klöppelgruppe. Natürlich sind auch andere Interessierte hierzu herzlich willkommen. Wir treffen uns zum Unterhalten, Erfahrungsaustausch und der geselligen Kontaktpflege. Eine Gebühr wird hierfür natürlich nicht erhoben, jedoch stehen für das leibliche Wohl verschiedene

Uit een sprookjesboek vertelde de maakster.

Sachen (Essen, Trinken) zur Verfügung für die ein freiwilliges Entgelt erbeten wird. Da unsere Gruppe seit nunmehr 15 Jahren besteht haben wir eine kleine Ausstellung geplant. Wir treffen uns am Samstag, den 24. März 2012 in der Zeit zwischen 10.00 Uhr und etwa 16.00

Van zoveel lekkers krijg je trek!
Allemaal zelf gebakken (niet door mij)

Uhr.Dat klonk toch wel heel gezellig! En een tentoonstelling is nooit weg. De weersberichten waren op die dag niet zo geweldig, dus dan is het ook niet erg om een skidag te missen. Manlief had ook wel zin om mee te gaan, dus met zijn tweeën en mijn kantklosspullen: je wilt toch ook wat van jezelf laten zien, reden we zo rond half 10 weg. Sam maar thuis gelaten, want om hem nu

Een lief kantje van Christl

mee de tentoonstellingsruimte in te nemen, nee, dat zou te druk voor hem zijn. En in de auto laten was ook geen optie. We waren toch niet van plan om echt tot 4 uur te blijven. Die Nachricht ladet ein die Ausstellung zu besuchen. Die Wetterberichten waren nicht so gut, dann geht man nicht schifahren. Mein Mann wollte auch wohl mit. Der Hund haben wir zu Hause gelassen. Wohl mein Klöppelkissen mitgenommen, man will doch etwas sehen lassen!We werden bij aankomst hartelijk begroet door Bärbel. Er waren al veel vrouwen en ook een enkele

sjaals, daar kan ik geen genoeg van krijgen

man (ook meegekomen met de vrouw!). Een tafel vol heerlijks stond klaar evenals de koffie en ander drinken. Bärbel stelde mij voor aan de verschillende groepen vrouwen, die al zaten te klossen. Er was zelfs een groep uit Oostenrijk bij uit de buurt van Walchsee. Helaas wat te ver van Kitzbühel om daar echt contact mee op te nemen, zodat ik als ik in Kitz ben daar zou kunnen klossen. Dat doen we dus maar op de camping. Wat later kwam Birgit ook met haar docente en kringleden binnen. Dat was een gezellige

Bergit klost een grote vlinder

ontmoeting. Maar ik hoefde niet verlegen te zijn om een praatje. Er waren genoeg kantklossters die een babbeltje met mij wilden maken. Een had er in de buurt van Kleef gewoond en was heel benieuwd uit welk deel van Nederland ik kwam. Mijn eigen patroon van een kleedje, dat ik op 2 manieren had geklost

Christl met haar Clunykant.
Meer dan 3 meter!

evenals mijn oorbellen, die ik aan het klossen was (patroon van Ephrem) trokken ook veel bekijks. Ik ben dus ook nog maar aan het klossen gegaan. Wir werden herzlich begrusst und Bärbel stellte mich vor an die Gruppen von Frauen, welche schon klöppelten. Auch aus Österreich waren Frauen aus die Nähe von

Van deze kraag het patroon gekregen.
Muss mein eigenes Muster noch aufschicken!

Walchsee gekommen, leider zu weit von Kitzbühel für mich um dort zu klöppeln. Auch Birgit mit Dozentin und andere Mitglieder kamen. Das war gemütlich! Aber kein Angst: Vielen wollten mit mir reden, so ich war nicht einsam und allein . Mein Muster einer Kleidchen und mein Ohrringen die ich klöppelte hätten auch die Interesse.Maar ik was natuurlijk ook nieuwsgierig naar de kleine tentoonstelling die er was. Klein maar fijn was hier wel van toepassing. Bärbel kwam nog met een patroon

Grote tassen en
het zakdoekenhoesje LOKK

van de LOKK naar mij toe, omdat het zakdoekenhoesje niet paste om de Duitse zakdoekjes. Nee, dat klopte: er stond (in het Nederlands natuurlijk): pas de maten aan! Dus dat maar even uitgelegd en ja toen was het ook voor haar duidelijk. Er waren mooie kantwerken te zien, o.a. van Christl Demberger. Christl was ook op haar kussen bezig met een geweldig grote Clunykant. En dat is ook zo leuk: de meeste Duitse vrouwen klossen op een rolkussen met hulsklossen. Ik heb dat ook gedaan tijdens

gordijn geklost door Resi Fischer

een cursus Schneebergse kant bij Lia Baumeister omdat ik mijn echte Oost-Duitse rolkussen ook wel eens uit wilde proberen. En hoe kan dat dan beter dan met ook een Oost-Duitse kantsoort? Maar ik blijf het moeilijk vinden. Ich war auch neugierig die Ausstellung zu sehen: klein aber fein! Bärbel kam mit ein Muster für ein Taschentücheretui (LOKK). Es war zu klein für die Deutschen Taschentücher. Ja, die Grössen einstellen und dann geht es besser! Christl klöppelte schöne Spitzen, u.a. war sie auch beschäftigt mit ein grossartige Clunyspitze. Die Deutsche Frauen klöppelten fast allen auf

mooi, strak patroon

ein Rollkissen mit Hülsenklöppeln. Ich habe das auch getan während ein Kurs Schneebergspitzen bei Li Baumeister, weil ich mein echten Ost-Deutsche Rollkissen wollte ausprobieren. Mit einem echte Ost-Deutsche Spitze muss das doch einfach sein ? Leider bleib ich es schwierig finden!

Ook met veel klossen kun je
klossen op een rolkussen!

Het was zo half 2, tijd voor ons om weer op te stappen. Nol was nog even in een kerkje gaan kijken en daar vervelend gevallen. Dus daarom ook maar beter om op te stappen. We vonden het allebei heel leuk om zo eens een kantdag bij Duitse kantklossters bij te wonen. Bärbel, bedankt dat wij welkom waren! En Birgit, ook jij bedankt voor het berichten over deze kantdag! Um halb 2 war es für uns Zeit um zurück zu fahren. Der Nol hat in einem Kirche noch rundgeschaut,

Een mooie rode doek

aber war dort gefallen und das war nicht ohne Schmerzen geblieben. Wir haben uns gefreut, dass wir bei einem Spitzentag bei Deutsche Klöppelerinnen möchten sein. Bärbel, danke dass wir Welkom waren. Birgit, auch Danke für das Nachricht hierüber. Und wer weisst: nächsten Jahr wieder???

Een kantdag in Raubling is a post from Laurins wereld.

koffie in afwachting van vertrek

voor capes voor de carnavalsoptocht in Breda. Dat is jaren geleden, dat Nol en ik daar aan meededen. Echt nog in onze jonge jaren! Maar we hadden met de Fietsersbond Breda afgesproken om in de optocht te ageren tegen het weer moeten gaan betalen van de fietsenstallingen. Daar moet je dan wel wat voor doen. Mijn taak was de poncho’s maken. De heren zouden zorgen voor het versieren van de fietsen en een dakje boven elke fiets maken. Wat een lappen om te stikken: dit vroeg meer tijd dan ik dacht! En o, de mutsen waren een beetje saai, dus daar een bloem op gefabriceerd. Otto zorgde naast de fietsen nog voor een leuk abonnement om gratis je fiets te mogen stallen. Dit konden we dan met een carnavalesk praatje erbij uitdelen aan

Kebbut licht gezien!

de kijkers! Omdat het Bredase motto luidde: “eddut licht gezien?” ging mijn praatje tegen de omstanders als volgt: “Eddut licht al gezien?” Ik wees dan naar boven naar mijn dakske, waar fietslichtjes aan waren. “Nou”, ging ik dan verder: “Ik ebbut gezien, kek maar en omdak ut gezien eb, eb ik mun eige fietsestalling altijd bij. U nie, daarom kregde van mij een abonnementje”. Jullie begrijpen al die mensen heb ik behoorlijk blij gemaakt!

Pal voor het carnavalsweekend hadden we ook nog een bijeenkomst van De Waaier. Jan Geelen hield een lezing over Franse kanten. Het jaarthema van

mooi kloswerk van Ephrem

De Waaier is deze keer Frankrijk, omdat het OIDFA congres dit jaar in Frankrijk gehouden wordt. Tijdens de vergadering vooraf werd Ephrem geinterviewd. Die had natuurlijk ook weer genoeg kantjes bij zich om te laten zien. De Waaierleden lieten zich ook niet onbetuigd. Hier dus ook van hen een kantje, maar voor overige foto’s kunt u beter op de

Jan toont een mooie kant

website van De Waaier kijken! Jan Geelen had zoals gewoonlijk heel veel kanten bij zich. Wat heeft die man toch een grote verzameling. En als je zijn verhalen allemaal moet geloven: hij koopt voor een appel en een ei de fraaiste kanten. Hij heeft er natuurlijk behoorlijk wat verstand van

Ook zo'n fraaie kraag?

en er een neus voor! Dan weet ik er echt helemaal niets van. Eerlijk gezegd heb ik ook niet het geduld om van die rommelmarkten af te struinen op zoek naar een geweldige kant! Jan wel!

O, dat vergat ik nog te vertellen: een week voor carnaval was het sauwelen, waar we natuurlijk ook heen gingen. Hier geen foto van een act waarbij mijn zoon meedeed, maar hij is te zien op http://www.youtube.com/watch?v=VqZDGIUPqTQ&feature=related. Hij eindigt als winnaar! Wist niet dat hij zo’n snelle renner was.

Tussendoor was het oppassen op de kleinkinderen Pepijn en Frederieke,

Pepijn verkleed

omdat Freek druk was met zijn bezigheden voor de carnaval in optocht. Simone moest natuurlijk ook werken. Maar vrijdag voor de carnaval begint deze eerst op de scholen. Simone moest daar nog helpen om de kindjes mee aan te kleden. Wij pasten op Frederieke en hebben haar meegenomen naar de scholenoptocht. Freek onthulde tijdens de

Onthulling van de uilen

plechtigheid de uilen, die beide scholen in Ulvenhout gemaakt hadden. De kinderen hadden er echt iets moois van gemaakt! Evenzo de optocht waarin elke klas wel iets carnavalesk verzonnen had. Leuk hoor, carnaval blijft nog wel een aantal jaren in Ulvenhout!

Zaterdag hadden we aan Pleun toegezegd om te komen kijken naar haar acrogymwedstrijd. We zijn echt wel supertrots op haar, dat zij dit kan! Jullie kunnen haar zien op http://www.youtube.com/watch?v=pJB88ZNxIDc. Zij is de bovenvrouw, nou ja vrouw, zij is pas acht! Het

De middelste is Pleun!

was heel gezellig om daar te zijn. Ze wonen wel erg ver van ons vandaan, dus het was een hele dag onderweg zijn. Haar halfzus had een badmintonwedstrijd, waar we ook nog even gingen kijken. Na afloop gezellig bij de vriendin

Het team van Maaike wint!

van Pieter gaan eten met zijn allen. Leuk gezicht om alle kinderen mee te zien helpen aan het bereiden van de maaltijd voor ons en de ouders van Margot. Na het eten weer richting Ulvenhout.Zondags had ik me laten overhalen door Freek om als jurylid mee te doen. Arme Nol die alleen van half 1 tot 6 uur op de kindjes moest passen! Simone deed mee in de optocht als “wolkje” en Freek zat in de organisatie. Het viel me nog niet mee om alle carnavalsdeelnemers goed te beoordelen. Zijn ze carnavalesk genoeg?

De "Herries" winnen bij de groepen

Dragen ze hun motto uit? Hoe is de presentatie? Het moet allemaal wel wat levendig zijn voor het publiek. Dat wil zich immers ook amuseren, te meer daar het niet de hele middag droog was. Gelukkig heeft het maar kort geregend en niet

Simone als een van de wolkjes

hard. Er waren mooie groepen en leuke acts bij. Naar mijn gevoel heb ik iets te hoge punten gegeven, maar voor het totaal maakte het niet uit, want als je keek naar de nummers 1, 2 en 3 waren die toch bij alle juryleden gelijk. Maar volgend jaar zal ik wat strenger zijn!

Op carnavalsmaandag dan ons eigen optreden in de optocht van Breda. Het duurde heel lang voordat we konden starten (waren no.76 van de 86

De laatste hand nog aan de kar

deelnemers, dus stonden helemaal achteraan!). Een grote wagen kon niet over de brug, een andere wagen viel stil op de Grote Markte n.b. Dat hadden ze wel goed uitgezocht: in het gezicht van de prins en consorten!). We waren wel blij, dat dit pas gebeurde toen we in ieder geval al op de Haagdijk tussen alle mensen stonden. Konden we tenminste nog wat praatjes houden over de fietsenstalling! Om 20.00 uur was de prijsuitreiking, een uur later dan voorzegd! We waren 10e  (van de 14)in de kleine groepen geworden, wat we zelf niet slecht vonden. Uiteindelijk hadden we alles toch vrij snel in elkaar moeten zetten. Na afloop naar Piet gefietst, die vlakbij onze dochter woont, waar we onze fietsen konden laten staan. Daar nog gezellig nagepraat onder het genot van een wijntje en een nootje en daarna kwam Maartje ons ophalen om ons thuis af te zetten. Het bed lonkte daar!

Ontspanning tijdens het eten

Dinsdags was het rustig, al zou Freek Frederieke nog brengen. Dat deed hij wel, maar later dan gezegd. Hij ging aan de slag met hamburgers bakken voor een aantal leden van de Raad van Elf, die bij ons in het atelier zouden komen eten. Op de foto zijn er nog niet zo veel mensen,maar niet veel later zat het atelier toch vol. Daarna ‘s avonds nog vlug naar de uilenverbranding. Zonde eigenlijk van al dat werk! Het hoort erbij en volgend jaar kunnen de kinderen weer nieuwe uilen maken!

De rest van de week was het een beetje uitrusten. Werd ik prompt snotverkouden! Maar goed, vrienden bezoeken en nog een feestje, het hoorde er bij deze maand. Ook onze schoondochter, die haar verjaardag niet vierde, toch maar met een bezoek vereerd.

Ja en dan is februari voorbij! Puf, puf, ik hoop dat maart een beetje rustiger zal worden, want dit was toch wel heel erg veel! IK   WIL   RUST!!!

2012 Februari, een drukke maand! is a post from Laurins wereld.

koffie in afwachting van vertrek

voor capes voor de carnavalsoptocht in Breda. Dat is jaren geleden, dat Nol en ik daar aan meededen. Echt nog in onze jonge jaren! Maar we hadden met de Fietsersbond Breda afgesproken om in de optocht te ageren tegen het weer moeten gaan betalen van de fietsenstallingen. Daar moet je dan wel wat voor doen. Mijn taak was de poncho’s maken. De heren zouden zorgen voor het versieren van de fietsen en een dakje boven elke fiets maken. Wat een lappen om te stikken: dit vroeg meer tijd dan ik dacht! En o, de mutsen waren een beetje saai, dus daar een bloem op gefabriceerd. Otto zorgde naast de fietsen nog voor een leuk abonnement om gratis je fiets te mogen stallen. Dit konden we dan met een carnavalesk praatje erbij uitdelen aan

Kebbut licht gezien!

de kijkers! Omdat het Bredase motto luidde: “eddut licht gezien?” ging mijn praatje tegen de omstanders als volgt: “Eddut licht al gezien?” Ik wees dan naar boven naar mijn dakske, waar fietslichtjes aan waren. “Nou”, ging ik dan verder: “Ik ebbut gezien, kek maar en omdak ut gezien eb, eb ik mun eige fietsestalling altijd bij. U nie, daarom kregde van mij een abonnementje”. Jullie begrijpen al die mensen heb ik behoorlijk blij gemaakt!

Pal voor het carnavalsweekend hadden we ook nog een bijeenkomst van De Waaier. Jan Geelen hield een lezing over Franse kanten. Het jaarthema van

mooi kloswerk van Ephrem

De Waaier is deze keer Frankrijk, omdat het OIDFA congres dit jaar in Frankrijk gehouden wordt. Tijdens de vergadering vooraf werd Ephrem geinterviewd. Die had natuurlijk ook weer genoeg kantjes bij zich om te laten zien. De Waaierleden lieten zich ook niet onbetuigd. Hier dus ook van hen een kantje, maar voor overige foto’s kunt u beter op de

Jan toont een mooie kant

website van De Waaier kijken! Jan Geelen had zoals gewoonlijk heel veel kanten bij zich. Wat heeft die man toch een grote verzameling. En als je zijn verhalen allemaal moet geloven: hij koopt voor een appel en een ei de fraaiste kanten. Hij heeft er natuurlijk behoorlijk wat verstand van

Ook zo'n fraaie kraag?

en er een neus voor! Dan weet ik er echt helemaal niets van. Eerlijk gezegd heb ik ook niet het geduld om van die rommelmarkten af te struinen op zoek naar een geweldige kant! Jan wel!

O, dat vergat ik nog te vertellen: een week voor carnaval was het sauwelen, waar we natuurlijk ook heen gingen. Hier geen foto van een act waarbij mijn zoon meedeed, maar hij is te zien op http://www.youtube.com/watch?v=VqZDGIUPqTQ&feature=related. Hij eindigt als winnaar! Wist niet dat hij zo’n snelle renner was.

Tussendoor was het oppassen op de kleinkinderen Pepijn en Frederieke,

Pepijn verkleed

omdat Freek druk was met zijn bezigheden voor de carnaval in optocht. Simone moest natuurlijk ook werken. Maar vrijdag voor de carnaval begint deze eerst op de scholen. Simone moest daar nog helpen om de kindjes mee aan te kleden. Wij pasten op Frederieke en hebben haar meegenomen naar de scholenoptocht. Freek onthulde tijdens de

Onthulling van de uilen

plechtigheid de uilen, die beide scholen in Ulvenhout gemaakt hadden. De kinderen hadden er echt iets moois van gemaakt! Evenzo de optocht waarin elke klas wel iets carnavalesk verzonnen had. Leuk hoor, carnaval blijft nog wel een aantal jaren in Ulvenhout!

Zaterdag hadden we aan Pleun toegezegd om te komen kijken naar haar acrogymwedstrijd. We zijn echt wel supertrots op haar, dat zij dit kan! Jullie kunnen haar zien op http://www.youtube.com/watch?v=pJB88ZNxIDc. Zij is de bovenvrouw, nou ja vrouw, zij is pas acht! Het

De middelste is Pleun!

was heel gezellig om daar te zijn. Ze wonen wel erg ver van ons vandaan, dus het was een hele dag onderweg zijn. Haar halfzus had een badmintonwedstrijd, waar we ook nog even gingen kijken. Na afloop gezellig bij de vriendin

Het team van Maaike wint!

van Pieter gaan eten met zijn allen. Leuk gezicht om alle kinderen mee te zien helpen aan het bereiden van de maaltijd voor ons en de ouders van Margot. Na het eten weer richting Ulvenhout.Zondags had ik me laten overhalen door Freek om als jurylid mee te doen. Arme Nol die alleen van half 1 tot 6 uur op de kindjes moest passen! Simone deed mee in de optocht als “wolkje” en Freek zat in de organisatie. Het viel me nog niet mee om alle carnavalsdeelnemers goed te beoordelen. Zijn ze carnavalesk genoeg?

De "Herries" winnen bij de groepen

Dragen ze hun motto uit? Hoe is de presentatie? Het moet allemaal wel wat levendig zijn voor het publiek. Dat wil zich immers ook amuseren, te meer daar het niet de hele middag droog was. Gelukkig heeft het maar kort geregend en niet

Simone als een van de wolkjes

hard. Er waren mooie groepen en leuke acts bij. Naar mijn gevoel heb ik iets te hoge punten gegeven, maar voor het totaal maakte het niet uit, want als je keek naar de nummers 1, 2 en 3 waren die toch bij alle juryleden gelijk. Maar volgend jaar zal ik wat strenger zijn!

Op carnavalsmaandag dan ons eigen optreden in de optocht van Breda. Het duurde heel lang voordat we konden starten (waren no.76 van de 86

De laatste hand nog aan de kar

deelnemers, dus stonden helemaal achteraan!). Een grote wagen kon niet over de brug, een andere wagen viel stil op de Grote Markte n.b. Dat hadden ze wel goed uitgezocht: in het gezicht van de prins en consorten!). We waren wel blij, dat dit pas gebeurde toen we in ieder geval al op de Haagdijk tussen alle mensen stonden. Konden we tenminste nog wat praatjes houden over de fietsenstalling! Om 20.00 uur was de prijsuitreiking, een uur later dan voorzegd! We waren 10e  (van de 14)in de kleine groepen geworden, wat we zelf niet slecht vonden. Uiteindelijk hadden we alles toch vrij snel in elkaar moeten zetten. Na afloop naar Piet gefietst, die vlakbij onze dochter woont, waar we onze fietsen konden laten staan. Daar nog gezellig nagepraat onder het genot van een wijntje en een nootje en daarna kwam Maartje ons ophalen om ons thuis af te zetten. Het bed lonkte daar!

Ontspanning tijdens het eten

Dinsdags was het rustig, al zou Freek Frederieke nog brengen. Dat deed hij wel, maar later dan gezegd. Hij ging aan de slag met hamburgers bakken voor een aantal leden van de Raad van Elf, die bij ons in het atelier zouden komen eten. Op de foto zijn er nog niet zo veel mensen,maar niet veel later zat het atelier toch vol. Daarna ‘s avonds nog vlug naar de uilenverbranding. Zonde eigenlijk van al dat werk! Het hoort erbij en volgend jaar kunnen de kinderen weer nieuwe uilen maken!

De rest van de week was het een beetje uitrusten. Werd ik prompt snotverkouden! Maar goed, vrienden bezoeken en nog een feestje, het hoorde er bij deze maand. Ook onze schoondochter, die haar verjaardag niet vierde, toch maar met een bezoek vereerd.

Ja en dan is februari voorbij! Puf, puf, ik hoop dat maart een beetje rustiger zal worden, want dit was toch wel heel erg veel! IK   WIL   RUST!!!

2012 Februari, een drukke maand! is a post from Laurins wereld.

Engeltjes in het kasteel

niet door. Van Betsie hoorden we echter dat de wegen goed begaanbaar waren. En de paden bij het kasteel geruimd! Dus konden Ephrem en ik het niet laten om toch snel vandaag nog van de mogelijkheid gebruik te maken om alsnog naar Oostmalle te rijden. Ephrem kwam mij ophalen en van mij uit is het maar een half uurtje rijden!

bloemtjes klossen

Wat een rust, toen wij daar aankwamen! Jaren geleden was ik daar ook eens (in de zomer) en toen konden we bij wijze van spreken over de koppen lopen. Nu waren er bijna geen bezoekers en ook de vorige dag was het heel rustig geweest. Wat een geluk voor de handelaren, dat toen wij tegen half 4 weggingen er toch nog weer

mooie zwarte handschoenen, witte in de vitrine

een aantal bezoekers binnen kwamen. Natuurlijk was het rondsnuffelen in 2e hands kantboeken, maar we lieten ons daardoor deze keer niet verleiden. Wel hebben we allebei een boek van Odette Arpin gekocht over Clunykant met technische tekeningen! Hoera. Jaren terug heb ik een cursus bij Odette gevolgd en ook patronenboeken gekocht. Maar geen enekel werktekening daarin: als je niet wist hoe het moest, kwam je gewoon naar haar een ochtendje “leren”. Ja, ja, ziet u het al gebeuren: even van Nederland naar Frankrijk! Maar nu heb ik dan toch een mooi boek en niet al te duur. Garen hebben we ook gekocht, want aanbiedingen kunnen we ook niet laten liggen.

op tafels lag de kant uitgestald

2 Dames waren ijverig aan het bloemen klossen. Eén kloste een eindeloos aantal blaadjes ( 30 in een uur!), voegde deze samen tot een bloemetje met een stampertje er in. Erg leuk! Er waren nog meer dames aan het klossen van de kantkring Fresia en deze mensen hadden ook een tentoonstelling ingericht. Natuurlijk heb ik hier foto’s gemaakt. Er was een prachtig ontwerp van Ria (?) van Leest. Ik hoop dat ze het goed vindt (want ik heb haar zelf niet

ontwerpen van R. van Leest

gezien), dat ik een foto van haar werk hier op de site zet. Anders hoor ik het graag, dan haal ik de foto weer weg. Een drieluik met tasjes, schoenen, heel fijn uitgevoerd! Verder waren er sjaals, handschoenen, waaiers en nog meer op de tafels en in de kasten te zien. Het was niet zo’n hele grote tentoonstelling, maar toch leuk om dit weer gezien te hebben. Je doet ook nog weer ideeën op. Omdat het zo rustig was, konden we ook alles op ons gemak bezichtigen. En het is dat ik niet meer met poppen speel, maar deze pop stal toch wel mijn hart! Misschien toch nog eens zoiets klossen voor mijn jongste kleindochter?

een pop mooi aangekleed

In ieder geval kan ik (voor zover ik nog niets te klossen had) weer aan de slag, want ik heb ook nog 2 muziekdoosjes gekocht met bijbehorend patroon. We kregen bij binnenkomst een torchonpatroon en ik heb het Clunyboek. Dus mensen: werk aan de winkel!

20120204 Kant in kasteel Oostmalle is a post from Laurins wereld.

de achtertuin in het wit

van de stoep. Ik laat altijd genoeg sneeuw op de stoep liggen, dat ouders met een slee en

een boom bij de speeltuin

kleine kinderen er op dan nog kunnen lopen. En ouderen kunnen op het schoongeveegde paadje lopen.

Maar goed, dat sneeuwruimen viel nog wel mee. De wereld bleef wel mooi wit. Maar ik genoot de andere ochtend toch wel

een paadje in het bos

het meest. Wat was de wereld prachtig met al die bomen en de rijp er op. Voor diegenen onder ons, die niet zo buiten kunnen zijn, hier dus wat foto’s om toch mee te genieten van al deze pracht!

de beek bevroren

Winter in Nederland is a post from Laurins wereld.

tijdens de ochtendwandeling langs het meer

Na het klossen op het Begijnhof vertrokken we meteen de andere dag naar Oostenrijk. We hadden een heel voorspoedige reis en dat was maar goed ook! Op de camping lag al de nodige sneeuw. Een vriend van ons was zo aardig geweest om een paadje naar onze voordeur sneeuwvrij te maken. Naast de caravan was door de medewerkers van de camping een plaats voor onze auto sneeuwvrij gemaakt. Zij kunnen echter onmogelijk alle terrasjes sneeuwvrij maken. Enfin voor de sneeuw gaan we naar

sneeuw schuiven met de trekker

Oostenrijk, dus niet klagen! Zo zouden we goed kunnen skiën. Ja toch? Wisten wij veel. De eerste dagen was het droog, dus inderdaad de latten onder en een paar uurtjes skiën om er in te komen. We zijn op leeftijd, dus we gaan niet al te hard van start. Bovendien zijn we er niet een weekje maar hebben langer de tijd. Anders wil je natuurlijk elke dag benutten om te skiën. In dezelfde week was ik jarig en dat vieren we

Jan op mijn verjaardag

dan op ons terras. Ook Nols verjaardag werd op het terras gevierd. Jan, de orgelman, voorzag ons van een vrolijk muziekje. Tijdens mijn verjaardag stond hij onder het afdak omdat het toch wat nat was van de sneeuw buiten, maar met

vanaf ons terras

Nols verjaardag was dit niet nodig. Ja, de eerste week was een voorproefje van wat komen ging: paar dagen zon, paar dagen sneeuw, wat regen en dan weer zon enz. En het sneeuwde echt in dikke vlokken. Dus dan lag er weer zo een dikke laag sneeuw op het terras en op het dak. Dat betekent schuiven, schuiven en

de buurman met onze "Wanne"

nog eens schuiven. Alle sneeuw naar het weggetje, zodat het daar weer weggeschoven kon worden door de grote schuiver van de camping. In deze week maakten we (gezellig) een wandeling door de sneeuw naar Kirchberg. Daar lekker wat gebruikt, zodat het toch weer aan de late kant was, dat we terugwandelden. Aanvankelijk was het zelfs nog even droog, maar halverwege veranderde de lichte sneeuw in een

een gouden Kitzbüheler Horn!

sneeuwstorm. En vlakbij de camping was het prut op de weg, zodat we behalve door de sneeuw ook nat gespoten werden door de voorbijgaande auto’s. We waren drijfnat: mijn laarzen hadden doorgelekt, mijn kousen nat, broek nat, kortom helemaal nat allebei!

Onze dochter kwam met man en zoon de Kerstweek vieren. En ja hoor: 3 dagen zonnig en daarna sneeuw. Mooie sneeuw, lekker dicht. Dit nodigde uit tot het maken van een sneeuwpop én een sneeuwbar. De sneeuwbar was voor Oud en Nieuw

Maartje bezig voor de sneeuwpop

als iedereen ‘s nachts na twaalven naar buiten kwam en proostte op het Nieuwe Jaar met champagne of ander geestrijk vocht. Maartje vond lekkere warme Glühwein wel een idee zoals een paar jaar terug onze Duitse overbuurvrouw had gedaan. Wat jammer, dat net na 12 uur ‘s nachts het begon te regenen. Maar na het vuurwerk kwam toch de Glühwein naar buiten beschermd door paraplu’s. Onze jonge buurtjes die in

Glühwein onder de paraplu

Kitzbühel Oud en Nieuw waren gaan vieren, waren daar vroeg van terug. Het viel hen daar tegen, er was niet echt veel te doen. Dus ze sloten gezellig bij ons aan. Ze hadden piepkleine flesjes drank bij zich. Zo leerde ik een nieuwe manier van drinken: de dop van zo’n flesje op je neus zetten en in een slok het flesje opdrinken. Het lukte me bijna! Maartje en Perry hebben het dak nog mooi sneeuwvrij gemaakt voor ze weer terug naar huis reden. De sneeuwpop zakte door de regen in elkaar en beleefde zijn einde toen het pad schoon geschoven werd in afwachting van de volgende sneeuwbui, die voorspeld was.Het mooie van al die sneeuw is wel, dat je ook prachtige foto’s kunt maken zelfs met je telefoon! Sommige lijken zwart-wit genomen, terwijl dit toch echt niet zo is. We gingen vanwege het weer niet naar de paardenrennen, maar zijn wel naar het paardenpolo geweest. Niet zo’n geweldige foto, want ik had mijn fototoestel niet mee en op

wedstrijd bij Reith

afstand fotografeert je telefoon dan toch wat minder. Als de zon eenmaal achter de bergen verdwijnt wordt het ook koud, dus we zijn er niet zo langwedstrijd bij Reithgebleven.Half januari kwam onze zoon met vrouw en kinderen. Onze Pepijn ging op skiles. Hij vond het geweldig, al waren er aan het eind van de eerste ochtend traantjes: hij was moe, verstond geen Duits en waar waren papa en mama nu? De skileraar belde en Freek

handjes op de knieën

ging er heen. ‘s Middags is Freek gebleven en heeft uitgelegd, wat de leraar vertelde. Nu toen vertelde Pepijn heel trots bij ons, dat hij het hardste skiede van allemaal. In de Bobo-arena was het dolle pret, maar ook daarna op de sleeplift ging het allemaal best. Aan het eind van de week wedstrijd en wat een teleurstelling, dat je geen beker krijgt, die alleen aan de snelste

na de skiwedstrijd poseren

drie van alle groepen werd uitgereikt. Maar de medaille was uiteindelijk ook wel mooi.

Frederieke op glijbeest

Frederieke vond zo’n glijbeest ook wel mooi, veel mooier als een laag bij de grondse slee! Na het skiën hebben Freek en Pepijn nog een mooie sneeuwman gemaakt. (met een heel klein piemeltje! Dat moest van Pepijn, anders kon je niet zien dat het een echte sneeuwman was!)

sneeuwpop van Freek en Pepijn

Het eind van ons verblijf kwam weer snel in zicht. Ook in de week van Freek en Simone was hetzelfde weerbeeld. Op het dak

Maartje en Perry druk bezig op het dak

hoopte de sneeuw zich weer op, wat Perry bij het zien van een opgestuurde foto de kreet ontlokte: hebben we daarvoor alle sneeuw van het dak afgeruimd (ja gelukkig wel, want dat is me een gewicht!). Dit maal is een aardige buurman ons dak op gegaan. Wij zijn altijd bang om er af te glijden. Hij deed dit omdat ik zijn (kleine!) voortentje sneeuwvrij hield in de tijd dat zij er niet waren.  Ja, de ene dienst is de andere waard, voor ons een meevaller!

achter deze hoop sneeuw staat onze caravan

Wij hebben gedurende deze weken niet echt vaak geskied. Ik wat meer dan Nol, omdat ik zowel met Maartje en Perry ben mee geweest als met Simone (Freek was toen ziek, pech voor hem). Maar we konden toch nog langs ons eigen stamterrasje en de laatste dag dat we op de skies stonden, waren er zulke sneeuwhopen, dat Nol het snel voor gezien hield. We willen lijf en leden heel houden, dus het skiën moet wachten tot het

Nol op de ski's

weersuper is, de pistes glad en geen mensen (of weinig). Maar ondanks alle sneeuw hebben we wel genoten, al ben je dat sneeuwruimen op zeker moment wel zat. En dan komen we in Nederland en ligt er de andere dag sneeuw! Nou ja, een dun laagje, maar toch!

De Melkalm

20120131 Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw! is a post from Laurins wereld.

Een welkom

volgend jaar Kerst voorbereiden, want wie wil er nu niet zo’n prachtige kerststal? Hoe kwam ik op die tentoonstelling?

Alweer een tijdje geleden vroeg Ephrem me of ik zin had om mee te gaan naar een kanttentoonstelling in de abdij Zevenkerken in Brugge. Bedoeling was met de trein te gaan, maar Betsie had ook zin om mee te gaan. De plannen dus aangepast, wat voor mij voordelig uitviel: Betsie en Ephrem kwamen allebei naar mij, waardoor ik niet supervroeg mijn bed uit hoefde. Ondanks de Tom-Tom moesten we toch nog wel even zoeken, want in de buurt van Gent liepen de wegen zo door elkaar, dat ineens links of rechts niet altijd even duidelijk was. Maar natuurlijk kwamen we uiteindelijk wel op de juiste plaats terecht.

De tentoonstelling was georganiseerd door kantkring het Mentebolletje in samenwerking met de abdij. Ik heb nog nooit zoveel gekloste kerststallen gezien! Prachtig. Natuurlijk was er meer te zien dan die kerststallen, maar de nadruk lag toch wel daar op. Daarom zijn de foto’s die dit verhaal illustreren alleen van de kerststallen. Wat dus niet betekent, dat er geen ander werk te zien was. Er  waren bijvoorbeeld ook veel patronen uitgewerkt van Eva-Lisa Kortelahti, er waren engeltjes. Kerstbomen versierd met kerstballen, klokken enz. Het thema zaaien en oogsten was uitgewerkt. Twee leden klosten een leuk engeltje, dat je op een menukaart kon zetten. Wij kregen later het patroon nog toegestuurd, waarvoor mijn dank! De voorzitster Magda was bezig aan een “merklap” Binche (ik weet nooit goed hoe je zoiets moet noemen). Kortom er was genoeg te zien, zodat we geen spijt hadden dat we waren gegaan. Het was ook gezellig om nog een kantklosster tegen te komen, waarvan we de weblog geregeld bekijken: Gisela Altruye. Zij bleek mij ook te kennen door mijn weblog. Dus zoiets is leuk, dan zie je de echte persoon achter zo’n site. Haar man maakte een leuke foto van ons vijven.

Laurin, Betsie, Ephrem, Magda, Gisela

Na dit bezoek eerst in het restaurant van de abdij wat gedronken en vervolgens nog door naar de stad Brugge. Momenteel is het kantmuseum niet echt ingericht door alle perikelen die er geweest zijn. Magda had gauw naar het museum gebeld, waardoor we gratis naar binnen konden, dus dat was leuk, want er was toch nog wel wat te zien. In het winkeltje nog wat garen gekocht en Ephrem een hele dunne haaknaald. Ephrem wilde ook nog Brugge in voor een bezoek aan een juwelier, die juwelen verkocht in goud, die echt geklost waren. Door Magda en … waren we al gewaarschuwd, dat hij veel vroeg voor zijn sieraden. Dat bleek wel te kloppen, maar je voelt je heel wat als je je die dure juwelen laat showen. Overigens vond ik het jammer dat het kloswerk in goud ook nog versierd was met briljantjes en dergelijke. Had voor mij niet gehoeven al dat geschitter, daardoor kwam de kant in het gedrang vond ik en met mij ook Betsie en Ephrem. We zullen nog wat doorsparen voor we daar een mooie hanger gaan kopen of een ring.

Bekijk de foto’s van de kerststallen maar goed, misschien dat je dan voor volgend jaar ook een fraaie kerststal klost. Keuze genoeg uit de patronen! En voor de duidelijkheid: de foto’s laten nog niet alle kerststallen zien!

20111203 Een bezoek aan de abdij Zevenkerken, een kantkersttentoonstelling! is a post from Laurins wereld.